Auteur: Roderik

Een dikke week Ameland zit er op.

Geweldig genoten van de omgeving, van de tijdelijke en permanente eilandbewoners, van alle buitenactiviteiten, van het prachtige weer… Te veel om op te noemen!

Dit was de derde keer dat ik heb meegedaan met de Xterra crosstriathlon. Twee keer heb ik op één dag de boot vanaf Holwerd genomen, de triathlon gedaan en de boot weer terug genomen. De overnachtingen waren op camping “Zee van Tijd” op het vaste land in Holwerd.

Nu dacht ik: “Laatste keer Xterra Ameland, volgend jaar naar de Laurens Ten Dam gravelraid.” …De LTD gravelraid is een driedaags evenement in de Eiffel in Duitsland. In zo’n beetje dezelfde periode van het jaar…

Om nu de volledige beleving van de Xterra mee te maken geïnvesteerd in een mooie kampeerplek op het eiland en de overtocht met camper.

En… Eerlijk gezegd heb ik mijn plan voor volgend jaar nog niet gemaakt. LTD gravelraid: gaaf! Xterra editie 2024: gaaf!

De week was zó mooi dat volgend jaar nog een keer zeker een optie is. Sowieso doen er sportclubgenoten mee met editie 2024. En niet in de laatste plaats… Ook Sabien vond het voor herhaling vatbaar!

Een dag voor de wedstrijd… Altijd goed om een rustdag in te bouwen. Op het gemakje naar Nes gewandeld via het bos en de duinen om het prachtige stadje eens goed te bekijken.

Ook een frietje en visje eten stond op het programma, zoals ook het zoeken naar een leuke hoodie voor Sabien.

So far, so good…

Totdat er een kleine “plus” aan het programma kwam. Het bleek dat de startspullen voor morgen al vandaag opgehaald konden worden. En wat is leuker dan via het strand te lopen!? En via de duinen weer terug. In goed gezelschap.

Ja… Als het goede gezelschap dan ook nog eens Magnum-ijsjes regelt én een soort van waddenexcursie dan is de dag wel echt compleet! Maar een rustdag? Nou nee… 🙂

Wakker worden, naar buiten kijken en wat is er te zien? Zon en duin! Heerlijk. In dit landschap aan de croissantjes, verse broodjes, goede koffie. Kortom een goed ontbijt gevolgd door een lekkere strandwandeling. Niet te lang want op het programma staat mountainbiken…

Met Sabien het hele Xterra sprint fietsparcours afgelegd met tussenstops. Mooie uitzichten, enige vermoeidheid, uitleg over en bij de wisselzones, ontmoetingen met mede-triathleten. Het kwam de gemiddelde snelheid niet ten goede maar het was wel heel mooi en gezellig!

Na deze inspannende fietstocht was hydrateren en koolhydraten stapelen uitermate belangrijk. Bier, nootjes, toastjes. Allemaal goed.

Om de brandstof en bouwstof nog verder aan te vullen daarna met een strandwandeling naar Strandtent Sjoerd. Hamburger, burrito’s, nog meer bier. En zonsondergang…

Onstuimig nachtje… Wind, regen… Pff. Even opstarten vanmorgen met extra koffie. Daarna een ochtend aan het werk. Remote dus. Ik kan er wel aan wennen.

Daarna wederom de mountainbike aangetrapt. En… Een groot deel van de route gereden van de wedstrijd van zaterdag. Parcoursverkenning dus. Nog niet het hele traject was uitgezet dus op een bepaald moment in de “full-distance” tussen de koeien beland.

Er was geen boe-geroep maar toch vond ik het niet handig om door de kudde heen te rijden. Retour, naar de kortere “sprint-distance”. Ook mooi. Het strand op en af, door het bos, de duinen. Kortom wederom genieten.

Wel even m’n klokje in de gaten houden want Sabien was inmiddels aangekomen in Holwerd en zou een nader te bepalen boot nemen. En ik zou zorgen dat ik in de haven zou zijn, om samen naar de camping te navigeren, als de boot aankwam op Ameland.

Het liep ietsje anders… Uitgenodigd bij vrienden voor een goede avondmaaltijd. Dus vanaf de boot naar het diner en vanaf het diner met de auto naar de camping. Wat een luxe!

Mooie gesprekken, sterke sportverhalen, beschouwingen over triatleten en meer en meer en meer onderwerpen gingen over tafel.

Morgen… Lekker met z’n tweetjes op pad. Heel veel zin in!

Zondag geconstateerd dat m’n achterband niet helemaal oké was… Shit!

Zo de wedstrijd starten geeft geen goed gevoel.

Wat nu, wat nu…? Welke lokale fietsenmaker heeft voor mij een nieuwe Continental Raceking?

Oh, wacht even… Ik hoef lokaal natuurlijk helemaal niet te zoeken. Online bestellen kan ook. Dan vraag ik of mijn lieve Sabien ‘m in Nijmegen in ontvangst neemt en woensdag meeneemt naar hier… Ja… Wel gedoe voor haar…

Oh, wacht nóg even… Ik kan ‘m natuurlijk ook bij een lokaal afhaalpunt laten bezorgen… Ja!

Geboren in de jaren 70 kost het mij toch een paar denkstapjes om tot deze oplossing te komen… 🙂

Maar goed… De Raceking is gemonteerd en het blijkt dat het parcours ook al is aangegeven. Morgen misschien maar eens even een verkenningsrondje gaan maken.

Tussen het ophalen van het pakketje en de montage van de band maar liefst vier uur zitten koffieleuten bij vrienden die zeer gesteld zijn op hun online privacy. Geen namen of beeldmateriaal van die ontmoeting dus. Kan wel zeggen dat het héél gezellig was, smakelijk ook en inhoudelijk sterk.

Na het avondeten nog even naar de zee gelopen… Wat een plaatje!

Op het duin een zwoegende mountainbiker. “Hey! Doe je zaterdag ook mee?”, vraagt hij. Ah ja, ik heb m’n Alpe d’Huez Triathlon shirtje aan. Dé manier om met andere triathleten in contact te komen. Deze zwoeger bleek opnieuw inheemse bevolking te zijn en zwemt, fietst en loopt er aanstaande zaterdag ook op los.